| Sainte-Eulalie - Gerbier de Jonc | ||
|
|
7 mei, Er klopt iets niet helemaal en mijn gevoel is in de war, op hoofdhoogte is het ongeveer 25 ยบC en op enkelhoogte -5. Hmmm, het moet aan deze dag liggen. We wilden beginnen bij Mont Gerbier-de-Jonc, dan zuid naar Sainte-Eulalie, linksom onder de top van de Croix en dan naar beneden terug naar de Jonc en als we nog zin zouden hebben 'effe naar boven', niet echt noodzakelijk want we hadden al een keer van het utzicht kunnen genieten. Maar de dag n begon niet als geplanned. In plaats vavia Burzet de route langs Vals les Bains gekozen omdat die door een mooier gebied gaat. Error 1: Een vrachtwagen op een smalle bochtige weg met meer hooi dan een kudde koeien uit de serie Rawhide zou kunnen opvreten. Error 2: De Jonc lag er verlaten bij en we vonden het geen goed idee om de auto hier achter te laten Error 3: Als je komt aanlopen en een vrouw zit te plassen op het punt dat je een wegwijzer verwacht, wacht dan totdat ze weg is of loop langzamer, daardoor misten we het bordje naar het pad de berg op. Error 4: Als het er uitziet als sneeuw, het aanvoelt als sneeuw, en de hoogte is 1550 meter, dan is het sneeuw. Maar de wandeling begon dus niet op de Jonc maar in een slaperig Sainte-Eulalie aan de D116 dat die ochtend ontwaakt was voor de minimarkt gevormd door een groenteboer met zijn handel op een paar schragen achter zijn bestelbusje dat ooit nieuw geweest moet zijn maar waarvan behalve de kleur het merk zelfs moeilijk te herkennen was. Parkeerplaats zat, GPS opgelijnd, rugzakken om en een stukje langs de D116 naar het zuiden. Na het kruisen van de Loire, die overigens bij de Jonc ontspringt, van de weg af en het landelijke in. Verder met een loop die terug voerde tot de hoogte van Sainte-Eulalie met de rivier er tussen in. De bossen in en de D122 op waar een een pad naar de Croix. Maar Error 3 was de oorzaak dat we een stuk verder terecht kwamen. Ook al hadden we een afslag eerder genomen, we waren toch wel in de sneeuw terecht gekomen. Na de sneeuw naar beneden naar de weg en naar de Jonc, een puist in het landschap die eigenlijk butt ugly is en waar er nog meer van in het landschap rondslingeren. Enfin, de route terug is niet echt inspirerend en Saint-Eulalie is ingedommeld zoals het meeste in Frankrijk en slaapt tussen 12 en 3.. |
|